Pasen

Opgestaan....in Gods Naam


"Ik houd van jullie", fluisterde hij, omringd door zijn vrouw, zijn zoon en dochter, zijn kleindochter en aangetrouwde familie. "Wij houden ook van jou", vertolkte zijn dochter de gevoelens van de anderen en wendde haar hoofd even af om hem de tranen in haar ogen niet te laten zien. Mijn blik ving een moment die van haar op en ik was ontroerd door de intense sfeer van genegenheid in dit gezin die de beslotenheid van de kleine woonkamer alleen maar meer was gaan vullen sinds ik een paar minuten eerder de ziekenzalving aan vader had toegediend. Wat een geschenk als mensen elkaar in misschien de laatste levensuren zo nabij kunnen zijn, schoot het door mijn hoofd. Een geschenk waarvan ik al zo vaak getuige mocht zijn.

Maar niet ieder is dat vergund. Hoe anders immers de gewelddadige dood van de Gekruisigde. Waar bleven tekenen van genegenheid, waar woorden van troost en bemoediging. Eenzaam en verlaten door zijn beste vrienden, met gejoel en verachting omgeven. Mikpunt van volksrazernij. En die Hem dierbaar waren, werden verre gehouden en konden Hem niet bereiken.

De ingehouden, ja zelfs door de voorgeschreven sabbatsrust verhinderde blijken van mededogen en verdriet moesten meer dan een etmaal wachten om dan, de opgaande zon tegemoet ijlend, als nog hun beslag te krijgen. Maar niet de dood mocht getuige zijn van een wanhopige liefde, nee, de Levende mocht nu bemind worden met de liefde die nooit meer ten einde hoeft te gaan. "Rabboeni", "Mijn Heer en mijn God" en "het is de Heer!" - kreten die het begin inluiden van een eindeloze Paasjubelzang, waarin die onbeschrijfelijke ervaring van het hart dat Hij in hen deed branden en die beschamende en tegelijkertijd bevrijdende vraag "Houd je van Mij...?" schuil gaan. Opgestaan in Gods Naam. In de Naam van de levende God, van de God van levenden en niet van doden.

"Ja, Heer, je weet dat ik van je houd". De liefde machteloos en sterk, om Hem terneergeslagen, dank zij Hem opgestaan. Als antwoord op zijn woord waarmee Hij ons liefkozend aansprak, die ons het eerst heeft liefgehad. Die nog in stervensnood bijna onhoorbaar ons had laten weten: "Ik houd van jullie...."