Veertigdagentijd

Sterke tijden


De Veertigdagentijd wordt samen met de tijd van de Advent en de tijd tot Pinksteren tot de 'sterke tijden' gerekend. Deze uitdrukking heeft een bijbelse achtergrond. Want het woord 'sterkte'of 'kracht' is een uitdrukking voor een eigenschap van God. Herhaaldelijk wordt in bijbelse verhalen of ook inde psalmen Gods kracht en sterkte geprezen waarmee Hij zijn mensen uit de handen van tegenstanders bevrijdt of hen beschermt voor het kwaad. Ook profeten en andere door God uitgekozen en gezonden mensen ervaren Gods kracht in de vervulling van hun opdracht.

De veertigdagentijd is dan ook een tijd waarin we Gods kracht in ons leven mogen ervaren. In die zin dus ook een 'sterke tijd'. Maar de kracht die wij van Godswege in de Veertigdaagse voorbereiding op Pasen mogen ervaren is op bijzondere wijze verbonden met de persoon van Jezus, die, zo horen we op de eerste zondag van de Advent, veertig dagen en veertig nachten doorbrengt in de woestijn alvorens Hij zijn zending begint. In die tijd weerstaat Hij de verleiding van de duivel, de kwade genius, die op spitsvondige wijze een wig probeert te drijven tussen Hem en zijn hemelse Vader. Die diepe verbondenheid tussen Jezus en de Vader werd nu juist hoorbaar in de stem die weerklonk vanuit de hemel op het ogenblik van zijn doop en werd zichtbaar in de Geest die als een duif op dat moment de hemel en de aarde verbond. Dat doopgebeuren gaat onmiddellijk vooraf aan de veertig dagen woestijnervaring. Jezus zal die verbondenheid die de heilige Geest is later 'de sterkte van God' noemen. Terwijl de duivel tweespalt en wantrouwen bewerkstelligt, verbindt de Geest van God mensen met elkaar en met Hem. 'Als ik door de sterkte van God de duivels uitdrijf, dan is het Rijk Gods tot u gekomen', luidt zijn repliek op de suggestie dat Hij van de duivel zou zijn bezeten.

De tijd van veertig dagen behoort dan ook tot de sterke tijden omdat ze een tijd van verbondenheid vormen. Het is alsof  het naderende Paasfeest de neuzen in één richting duwt en de verschillende snelheden waarmee we het leven leiden op elkaar afstemt. Diegenen van wie het leven voortvarend verloopt in voorspoed en succes vertragen als het ware de pas om oog te krijgen voor mensen die het zwaar hebben en moeizaam vooruit komen. Degenen die door tegenslag en vermoeidheid worden beproefd kunnen zich optrekken aan mensen die reden hebben tot hoop en vertrouwen. Samen zijn wij sterk, maar juist omdat de veertigdagentijd ons naar elkaar doet omzien en ons geneest van verblindende ambitie en het eigenbelang.

In die zin van verbondenheid overstijgt de veertigdagentijd de tegenstelling van 'goede tijden – slechte tijden'. Elke tijd is goed waarin mensen rekening houden met elkaar en belangstelling hebben voor elkaar. Het delen van het goede en van het slechte maakt de tijd tot een sterke tijd, een tijd van kracht en verbondenheid. Want niemand leeft voor zichzelf en niemand sterft voor zichzelf, zegt Paulus. Maar wie sterft voor en met de ander leeft dankzij de ander.

Pastor Huub Flohr